Rechtspraak over discriminatie

Een ex-lid (uitgesloten) van een groepering met godsdienstig doel beklaagt zich er over dat hij het slachtoffer is van discriminatie en leidt een vordering tot staking in. De voorzitter van de rechtbank meent dat hij niet uitlegt over welke discriminatie hij zich beklaagt en verklaart de vordering ongegrond. Deze beslissing zal bevestigd worden door het Hof van Beroep te Luik (arrest van 6 februari 2006). Dit arrest zal verbroken worden door het Hof van Cassatie bij arrest van 18 december 2008.

De correctionele rechtbank heeft verschillende zaken samengevoegd waarvan er 2 betrekking hebben op de antiracismewet: de beschieting van een moskee en het toebrengen van slagen aan personen van vreemde afkomst. 

In de fase die de contractsluiting voorafgaat, bvb. in een sollicitatiegesprek, moeten de beide partijen zich als 'een normaal zorgvuldig en bedachtzaam persoon' gedragen. Een onzorgvuldige houding in de precontractuele fase druist in tegen de goede trouw en kan aanleiding geven tot schadevergoeding. De rechter stelt vast dat dit behoorlijk handelen niets anders is dan de naleving van een geheel aan ongeschreven regels waarvan de inhoud niet verschilt van de bepalingen van CAO nr. 38 gesloten in de Nationale Arbeidsraad betreffende de werving en selectie van werknemers.

Een werkzoekende die de hoofddoek draagt moet zich aanbieden in een naaiatelier. Een deel van het personeelsbestand is van allochtone afkomst. Om veiligheidsredenen vraagt de werkgever om de hoofddoek uit te laten. De werkzoekende weigert en er volgt een sanctie van de RVA.

De beklaagde wordt veroordeeld voor inbreuk op artikel 1 (aanzetten tot en publiciteit geven aan zijn voornemen tot discriminatie) van de wet van 30 juli 1981. Hij wordt niet veroordeeld op grond van artikel 3 uit hoofde van het principe non bis in idem aangezien hij hiervoor door het hof van beroep op 5 februari 2003 reeds veroordeeld was.

Beklaagde had op de openbare weg bewoordingen geuit die de correctionele rechtbank beschouwde als zijnde een aanzetten tot zoals voorzien in artikel 1 van de antiracismewet. 

3 ondersteunende vzw’s van de toenmalige politieke partij Vlaams Blok worden rechtstreeks gedagvaard door het Centrum en de Liga. Na cassatie wordt de zaak doorverwezen naar het hof van beroep te Gent. De vzw’s worden veroordeeld voor alle inbreuken die hen worden verweten met uitzondering van segregatie.

Het bekritiseren van de staat Israel, zelfs door het verschaffen van informatie die achteraf verkeerd blijkt te zijn, is geen aanzetten tot rassenhaat. In deze zaak ontbreekt zowel het intentionele element als de materiële bestanddelen van de inbreuk 'aanzetten tot rassenhaat', zodat de rechtstreeks gedaagden vrijgesproken worden.

De 55ste kamer van de correctionele rechtbank heeft de zaakvoerder van een immo-kantoor veroordeeld die geweigerd had om een vraag tot de aankoop van een woning in overweging te nemen omwille van de Kongolese herkomst van de vrouw. 

Het Centrum had klacht ingediend tegen een Nederlandse uitgeverij die via paranormale beurzen in België boeken van een zogenaamd medium uit de vorige eeuw verspreidde, waarin onder meer staat dat de joden Hitler dankbaar mogen zijn voor de holocaust en dat de zwarten inferieur zijn.