Arbeidshof Brussel (Franstalig), 10 juli 2025

Feiten

Een vrouw van 61 lijdt aan gehoorverlies. Nadat ze een tweede cochleair implantaat kreeg, deed ze een aanvraag bij het Bijzonder Solidariteitsfonds voor een financiële tussenkomst. Die financiële tussenkomst werd geweigerd omdat de terugbetaling van een tweede cochleair implantaat enkel mogelijk is voor begunstigden die jonger zijn dan 12 jaar (of in sommige gevallen 18 jaar).

Beslissing

Het arbeidshof oordeelt, op basis van wetenschappelijk onderzoek, dat het niet onredelijk is om enkel voor begunstigden die jonger zijn dan 12 jaar een terugbetaling te voorzien. Voor jonge kinderen is een gehoor 'in stereo' belangrijk om te leren spreken. Voor volwassenen die al hebben leren spreken, is de impact van een tweede cochleair implantaat op de levenskwaliteit eerder beperkt. Bovendien is de maatregel niet disproportioneel, want voor volwassenen wordt het eerste cochleair implantaat volledig terugbetaald.

In de wet van 14 juli 1994 staat evenwel dat een tweede cochleair implantaat ook voor volwassenen kan worden terugbetaald wanneer er sprake is van een zeldzame aandoening. Het arbeidshof kan zelf niet oordelen of er sprake is van een zeldzame aandoening. Daarom wordt een medisch expert aangesteld die hierover een rapport moet opstellen.

Unia was geen betrokken partij.

Afgekort: Arbh. Brussel (Fr.), 10/7/2025 - Rolnummer 2023/AB/250

Wetgeving:

• Wet  betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen (14 juli 1994)