Hof van beroep Antwerpen, 6 oktober 2025

Feiten

In 2006 besliste het hof van beroep om een man te interneren. Bij gebrek aan opvangplaatsen werd hij (met uitzondering van enkele tussenpozen) opgesloten in de gevangenis. In de gevangenis krijgt de man evenwel niet de nodige zorg en therapeutische behandeling. Daardoor worden zijn belangen geschaad en lijdt hij schade. Hij vraagt dat de rechtbank de Belgische Staat beveelt om hem over te brengen naar een forensisch psychiatrisch centrum.

In eerste aanleg werd het verzoek van de man afgewezen. De rechtbank van eerste aanleg vond dat de man in het verleden zelf weigerachtig stond tegenover de overbrenging naar een forensisch psychiatrisch centrum. Hij zorgde zelf voor een behandelingsimpasse.

Beslissing

Het hof van beroep gaat hier niet mee akkoord en beveelt de Belgische staat om de man binnen een maand na de betekening van het arrest over te brengen naar een aan zijn noden aangepaste instelling. Het hof van beroep legt een dwangsom op van 250 euro per dag vertraging (met een maximum van 250.000 euro).

Het hof van beroep verwijst naar het urgente karakter van de overbrenging naar een forensisch psychiatrisch centrum. Elke dag dat de man in detentie zit, zonder therapeutische behandeling, neemt de schade immers toe.

Daarnaast verwijst het hof van beroep naar de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. De Belgische Staat werd veroordeeld omdat geïnterneerde personen in de gevangenis worden opgesloten.

Ten slotte stelt het hof van beroep dat het argument dat de man zelf zorgde voor een behandelingsimpasse irrelevant is. De toestemming van de geïnterneerde persoon is geen voorwaarde voor zijn subjectief recht op behandeling.

Unia was geen betrokken partij.

Afgekort: HvB Antwerpen, 6/10/2025 - Rolnummer 2025/RK/11