Rechtspraak over discriminatie

Tijdens de gemeenteraad van Verviers op 24 maart 1997 had een extreemrechts gemeenteraadslid het over “canaille maghrébine”, “racaille policière”, enz. De correctionele rechtbank veroordeelt de beklaagde voor racisme tot 3 maanden met uitstel.

Uit de vermelding alleen dat het uiterlijk van de beklaagde overeenkomt met de informatie verstrekt door een niet-geïdentificeerde getuige, die erop gewezen heeft dat de daders Maghrebijnen waren, kan niet worden afgeleid dat het arrest dat de beklaagde veroordeelt, artikel 1 van de antiracismewet schendt.

Het hof van beroep veroordeelt Wim E. voor de verspreiding van racistische e-mails op elektronische discussiefora op internet (de zogenaamde newsgroups). 

In 2 vonnissen van de correctionele rechtbank in Hasselt rond de weigering van toegang tot een dancing voor personen met migratieroots wordt de argumentatie hernomen die dezelfde rechtbank in een uitspraak van 21 november 1996 rond soortgelijke feiten heeft ontwikkeld. De rechter vond destijds dat er pas sprake was van discriminatie wanneer geen objectieve reden tot weigering kon worden aangevoerd.

Op 10 mei 2000 velde de correctionele rechtbank van Hasselt 2vonnissen in verband met het weigeren van allochtonen in 2 dancings in het Hasseltse. In deze zaak betreft het de samenvoeging van 3 dossiers over verschillende portiers van dezelfde dancing tegenover verschillende slachtoffers.

De correctionele rechtbank had de zaakvoerder, een medevennoot en de portier van een dancing veroordeeld wegens het weigeren van personen met migratieroots. Het hof van beroep bevestigde dit vonnis.

Deze zaak betreft het herhaaldelijk weigeren om jongeren met migratieroots toe te laten in een discotheek. 

Het publiceren van een toespraak in een tijdschrift volstaat niet om het misdrijf dat gebeurd is ter gelegenheid van het uitspreken ervan om te zetten in een drukpersmisdrijf.