Rechtspraak over discriminatie

Het hof van beroep veroordeelt Wim E. voor de verspreiding van racistische e-mails op elektronische discussiefora op internet (de zogenaamde newsgroups). 

In 2 vonnissen van de correctionele rechtbank in Hasselt rond de weigering van toegang tot een dancing voor personen met migratieroots wordt de argumentatie hernomen die dezelfde rechtbank in een uitspraak van 21 november 1996 rond soortgelijke feiten heeft ontwikkeld. De rechter vond destijds dat er pas sprake was van discriminatie wanneer geen objectieve reden tot weigering kon worden aangevoerd.

Op 10 mei 2000 velde de correctionele rechtbank van Hasselt 2vonnissen in verband met het weigeren van allochtonen in 2 dancings in het Hasseltse. In deze zaak betreft het de samenvoeging van 3 dossiers over verschillende portiers van dezelfde dancing tegenover verschillende slachtoffers.

De correctionele rechtbank had de zaakvoerder, een medevennoot en de portier van een dancing veroordeeld wegens het weigeren van personen met migratieroots. Het hof van beroep bevestigde dit vonnis.

Deze zaak betreft het herhaaldelijk weigeren om jongeren met migratieroots toe te laten in een discotheek. 

Het publiceren van een toespraak in een tijdschrift volstaat niet om het misdrijf dat gebeurd is ter gelegenheid van het uitspreken ervan om te zetten in een drukpersmisdrijf. 

Het hof van beroep bevestigt een uitspraak van de correctionele rechtbank. Het in het openbaar verklaren "het stinkt hier stinkende Iranees, vuile Iranees, bende van Saddam, vuile drughandelaar, ga terug naar Iran" is een uiting van aanstichting of aanmoediging tot discriminatie en haat.

In een dossier van burgerlijke partijstelling door het Centrum sprak de correctionele rechtbank van Antwerpen op 23 juni 1999 een provincieraadslid van het Vlaams Blok vrij voor het brengen van de Hitlergroet tijdens een provincieraad.