Rechtspraak over discriminatie

Père Samuel werd vervolgd voor aanzetten tot haat en voor publieke verklaringen ten aanzien van geschreven pers en televisie in 2002. De vervolging betrof hatelijke uitlatingen ten aanzien van migranten van Islamitische/Arabische afkomst, alsook een oproep tot kordate reactie door de westerse/Europese bevolking wegens de gevaren die deze migratie inhoudt.

De uitbater van een fitnesscentrum is het voorwerp van klachten betreffende discriminatie. De rechtbank acht de feiten bewezen op grond van verklaringen van slachtoffers en een reportage gemaakt met verborgen camera.

De omstandigheid dat een werkgever publiekelijk verklaart dat hij geen werknemers van een bepaalde etnische afstamming of van een bepaald ras zal aanwerven, vormt directe discriminatie bij aanwerving in de zin van  richtlijn 2000/43/EG. 

Publieke verklaringen waarmee een werkgever te kennen geeft dat hij in het kader van zijn aanwervingsbeleid geen werknemers van een bepaalde etnische afstamming of van een bepaald ras zal aanwerven, volstaan om het bestaan van een rechtstreeks discriminerend aanwervingsbeleid te vermoeden in de zin van  richtlijn 2000/43/EG.

Gewone telefoongesprekken, waarvan de inhoud wordt bevestigd (onder eed) door een derde waarvan de geloofwaardigheid niet in twijfel wordt getrokken, en de gegevens op het uittreksel van de telefoonrekening, zijn voldoende ernstig en relevant om te worden beschouwd als elementen die aanleiding geven tot het verdelen van de bewijslast.

Een man solliciteert als meubelmonteerder voor een vacature uitgeschreven bij de VDAB. Hij neemt telefonisch contact op maar bij het kenbaar maken van zijn naam krijgt hij te horen dat de vacature is ingevuld. Wanneer twee andere personen bellen lijkt de vacature nog niet ingevuld.

Een politiecommissaris en docent bij de politieschool werd vervolgd voor vervalsing van processen-verbaal, onwettige huiszoekingen, aantasting van de fysieke integriteit en buitensporig geweld ten aanzien van personen van Turkse afkomst.

De correctionele rechtbank oordeelt dat een immobiliënkantoor zich niet kan verschuilen achter de (discriminatoire) eis van een eigenaar om niet aan “zwarten” te verhuren. 

Een persoon die onregelmatig in het land verblijft, maar een regularisatie heeft aangevraagd bij de gemeente, wil een rekening openen voor een huurwaarborg. De bank weigert bij gebrek aan officiële gegevens. Het Grondwettelijk Hof heeft de wet van 25 februari 2003 gedeeltelijk vernietigd, zodat de lijst met discriminatiegronden een open lijst geworden is en er wordt een vordering tot staking ingeleid. Die wordt verworpen aangezien de rechtbank vindt dat de gegevens vereist door de bank rusten op de antiwitwaswetgeving, zijnde normen van openbare orde die de mogelijke discriminatie overstijgen.

Een politiecommissaris en docent bij de politieschool wordt vervolgd voor vervalsing van processen-verbaal, onwettige huiszoekingen, aantasting van de fysieke integriteit en buitensporig geweld ten aanzien van personen van Turkse afkomst.

Op 2 september wordt een medewerker van een horecazaak ontslagen naar aanleiding van een conflict met de zaakvoerder. Het formulier C4, dat wordt afgegeven aan betrokkene, meer dan een maand na het conflict, vermeldt als reden voor het ontslag: “kan zich niet aanpassen aan het land. Zou beter teruggestuurd worden naar de boesboes waar mensen elkaar aanvallen”.