Rechtspraak over discriminatie

Personen van buitenlandse origine beklagen zich erover dat ze geen toegang krijgen tot een fitnesscentrum. De feiten worden aangeklaagd door middel van een verborgen camera. Dit bewijsmateriaal wordt verworpen aangezien er geen wettelijke basis is voor de praktijktest en deze test in de wet van 10 mei 2007 zelfs niet meer voorkom

In 2007 werd de antidiscriminatiewetgeving grondig hervormd. Het Grondwettelijk Hof interpreteert in dit arrest enkele bepalingen uit de antidiscriminatiewetgeving van 2007.

Een persoon aanspreken met "neger" of "negro" is geen 'aanzetten tot', maar vormt een privébelediging.

Dit arrest kadert in het proces dat (onder anderen) het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding in 2002 aanspande tegen Abdel R. A. en Raphaël G., beheerders van de website www.assabyle.com van het Centre islamique belge (CIB) in Molenbeek.

Jonge mannen van allochtone afkomst wordt de toegang geweigerd tot een dancing. De portier, werknemer van een bewakingsfirma, kreeg hiertoe opdracht van de uitbater. 

Ter gelegenheid van een concert houdt een look-a-like van Hitler een toespraak waarbij wordt aangezet tot haat ten aanzien van asielzoekers, homoseksuelen ... Dit alles gaat gepaard met de Hitlergroet.

Père Samuel werd vervolgd voor aanzetten tot haat en voor publieke verklaringen ten aanzien van geschreven pers en televisie in 2002. De vervolging betrof hatelijke uitlatingen ten aanzien van migranten van Islamitische/Arabische afkomst, alsook een oproep tot kordate reactie door de westerse/Europese bevolking wegens de gevaren die deze migratie inhoudt.

De omstandigheid dat een werkgever publiekelijk verklaart dat hij geen werknemers van een bepaalde etnische afstamming of van een bepaald ras zal aanwerven, vormt directe discriminatie bij aanwerving in de zin van  richtlijn 2000/43/EG. 

Publieke verklaringen waarmee een werkgever te kennen geeft dat hij in het kader van zijn aanwervingsbeleid geen werknemers van een bepaalde etnische afstamming of van een bepaald ras zal aanwerven, volstaan om het bestaan van een rechtstreeks discriminerend aanwervingsbeleid te vermoeden in de zin van  richtlijn 2000/43/EG.

Gewone telefoongesprekken, waarvan de inhoud wordt bevestigd (onder eed) door een derde waarvan de geloofwaardigheid niet in twijfel wordt getrokken, en de gegevens op het uittreksel van de telefoonrekening, zijn voldoende ernstig en relevant om te worden beschouwd als elementen die aanleiding geven tot het verdelen van de bewijslast.