Rechtspraak over discriminatie

Er zijn steeds vragen gerezen over het feit of de wet van 23 maart 1995 (negationismewet) al dan niet onder de uitzonderingen valt uit artikel 150 van de Grondwet en of inbreuken op grond van deze wet, maar onder vorm van geschriften, door de correctionele rechtbank kunnen worden beoordeeld. 

Eerste verzoekster is slechtziende en wordt altijd begeleid door haar assistentiehond. Op 6 oktober 2003 wilde zij samen met 4 vrienden en geassisteerd door haar hond een hapje eten in een restaurant, filiaal van een grote keten. Het personeel weigerde echter het gezelschap te bedienen omdat honden niet toegelaten zijn in het restaurant.

De correctionele rechtbank maakte toepassing van artikel 405quater Sw. dat in een strafverzwaring voorziet bij slagen en verwondingen. 

Een woordenwisseling in een postkantoor, in het bijzijn van getuigen, tussen een persoon van Italiaanse afkomst en een politieman in burger, wordt verder gezet op straat en zelfs op het politiekantoor.

Het hof van beroep van Antwerpen hervormt een vonnis van de rechtbank van eerste aanleg waarin werd geoordeeld dat een algemeen verbod op het dragen van hoofddeksels in een provinciale school geen inbreuk vormde op de vrijheid van godsdienst en de antidiscriminatiewet. Het hof van beroep komt tot hetzelfde besluit, maar dan op basis van een andere redenering.

Wanneer een appartement te huur wordt gesteld met behulp van een vastgoedkantoor, een raamaffiche en het internet, dan is er sprake van het ter beschikking van een goed of een dienst aan het publiek, ook al woont de verhuurster in hetzelfde gebouw  Een verklaring van een kennis kan een feit uitmaken dat leidt tot de verdeling van de bewijslast.

2 portiers weigeren de toegang tot een uitgaansgelegenheid aan 2 personen met een donkere huidskleur.