Rechtspraak over discriminatie

Tijdens een teambuilding-activiteit werd een man ‘s ochtends gewekt door een collega die met zijn penis in het gezicht van de man sloeg. De correctionele rechtbank oordeelde dat er sprake was van het aantasten van de seksuele integriteit van de man.

Enkele studenten hadden een besloten Messenger-groep aangemaakt waarin ze de spot dreven met een gehandicapte medestudente. De correctionele rechtbank oordeelde dat er sprake was van schriftelijke beledigingen en leidde uit de gebruikte bewoordingen af dat er sprake was van een discriminerende drijfveer.

Een buschauffeur vroeg om halftijds te mogen werken omwille van een handicap. Een sectorale CAO maakte het mogelijk om gedurende maximaal zes maanden halftijds te werken om medische redenen. Daarna moest de man opnieuw voltijds aan de slag. Volgens de voorzitter van de arbeidsrechtbank kwam dit neer op een weigering van redelijke aanpassingen.

Het is volstrekt disproportioneel om van een werkgever te verlangen dat die het risico van inkomensverlies, dat is voorzien in een collectieve verzekeringspolis, op zich zou nemen wanneer de gezondheidstoestand van de werknemer maakt dat hij er geen aanspraak op heeft.

Een vrouw werd ontslagen nadat ze herhaaldelijk afwezig was wegens ziekte. De arbeidsrechtbank oordeelt in dit vonnis dat het ontslag niet discriminatoir was.

Een man werkt als chauffeur en wordt ontslagen na 2  jaar en 2 maanden afwezigheid ingevolge een arbeidsongeval. Volgens de arbeidsrechtbank is er sprake van indirecte discriminatie op grond van de gezondheidstoestand. De arbeidsrechtbank leidt dit onder meer af uit het feit dat 6 dagen na het arbeidsongeval een nieuwe chauffeur werd aangeworven met een contract van onbepaalde duur. 

De arbeidsrechtbank oordeelt in dit vonnis dat het ontslag van een bewakingsagent van Maghrebijnse origine niet discriminatoir was, maar wel samenhing met het slechte functioneren van de man.

Het delen van een video (in dit geval van een preek) op een sociaal netwerk dat beschikbaar is voor een bepaald publiek voldoet aan de openbaarheidsvereiste van artikel 444, lid 5 van het Strafwetboek.