Rechtspraak over discriminatie

Een man organiseert een congres waarop er ook muziekoptredens zijn en hij de aanwezigen toespreekt. 2 televisieploegen maken beelden die worden uitgezonden door de openbare omroep. De politie maakt een analyse van de inhoud van de toespraak en besluit dat het degelijk gaat om aanzetten tot haat of geweld.

Een jong koppel werd geslagen en bespuwd door een groep jongeren. Later op de avond werd hun auto vernield en waren ze slachtoffer van een inbraak met vernieling. 

Een dame is, na medisch geschikt te zijn bevonden, sinds 2004 werkzaam als erkend havenarbeider van het logistiek contingent van de haven van Antwerpen. Ze postuleert voor een job als containermarkeerder bij het algemeen contingent. Voor deze job dient ze opnieuw een medisch onderzoek te ondergaan waarvan de criteria vastliggen in een zogenaamd 'Kwaliteitshandboek'. Omwille van haar diabetes type 1 wordt ze automatisch afgewezen zonder functiespecifiek onderzoek. Haar zaak wordt door de Arbeidsrechtbank afgewezen bij vonnis dd. 2 maart 2010.

Een man staat te wachten aan het loket van De Lijn in het station te Leuven. Voor hem staat een vrouw van Somalische afkomst wat hem blijkbaar niet zint. Hij geeft een klap op haar hoofd, stampt haar in de rug en zegt dat hij er zal voor zorgen dat ze terug naar haar land gestuurd wordt. 

In eerste aanleg was de dader reeds veroordeeld op grond van de wet van 23 maart 1995 om in een vlugschrift het bestaan van de 'zogenaamde' dodende gaskamers in twijfel te hebben getrokken. Er was eveneens kwestie van verschillende andere feiten en o.m. een zelfklever: 'Gaskamers = leugen'. 

M. was reeds 3 jaar veiligheidsagent bij firma D. in het kader van een overeenkomst van onbepaalde duur. Hij dient klacht in zijn overste, die verschillende keren, in het bijzijn van getuigen, racistische uitlatingen formuleerde.

In een aantal kantoren van een uitzendbureau worden in het kader van een strafonderzoek aanwijzingen teruggevonden dat bepaalde kantoren ingaan op de discriminatoire wensen van klanten. Het strafonderzoek draait op een sisser uit wegens de taal waarin het gevoerd werd. Er wordt dan een zaak aangespannen voor de burgerlijke rechtbank. Deze acht de feiten, op grond van wat zich in het strafbundel bevindt, bewezen in die zin dat blijkbaar de feiten gekend waren tot op het niveau van het bestuur dat zijn kantoorhouders niet bijstond en voorrang gaf aan de omzet. Maar van een algemeen discriminatoir beleid van het bedrijf kan volgens de rechtbank geen sprake zijn.

Een persoon die illegaal in het land verblijft opent 2 rekeningen in een bankagentschap. Kort daarna sluit de bank ambtshalve de 2 rekeningen.

In het kader van een geschil tussen huurder en verhuurder meent de huurder dat er racisme mee gemoeid is. De Vrederechter beslist om advies in te winnen bij het Centrum voor gelijkheid van kansen en van racismebestrijding. In hoger beroep is de rechtbank de mening toegedaan dat de Vrederechter ambtshalve advies mocht inwinnen. Er stellen zich evenwel twee problemen: enkel een fysieke persoon kan aangesteld worden als deskundige en de Vrederechter beschikte over meer informatie dan de deskundige die hij aanspreekt.

Een aantal allochtonen beklaagde zich over een weigering tot toegang in een sportzaal. Ze kregen als antwoord dat de zaal volzet was, terwijl hun blanke vrienden zonder probleem lid konden worden.