Rechtspraak over discriminatie

Een groep van negen jonge mannen wil een discotheek betreden maar de enige Belg van allochtone afkomst wordt geweigerd. Tal van redenen inzake controle, veiligheid, pasjessysteem worden aangevoerd door de verdediging. Aangezien deze redenen niet kunnen hard gemaakt worden besluit het hof van beroep tot weigering van toegang op grond van origine.

Richtlijn 2000/43/EG, richtlijn 2000/78/EG en richtlijn 2006/54/EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij een werknemer die aannemelijk maakt dat hij voldoet aan de voorwaarden van een vacature en die niet is geselecteerd, niet het recht geven om te vernemen of de werkgever aan het einde van de wervingsprocedure een andere sollicitant in dienst heeft genomen.

Een arts wordt ontslagen en meent dat hij het slachtoffer is van discriminatie en pesterijen. De arbeidsrechtbank wijst de stakingsvordering van de arts af en kent aan de verweerders een schadevergoeding toe wegens tergend en roekeloos geding.

Een secretaresse werkzaam in een ministerieel kabinet lijkt niet te verdragen dat haar overste een donkere huidskleur heeft. Ze drukt zich meermaals racistisch of misprijzend uit ten aanzien van haar overste en ten aanzien van anderen.

Een klacht wordt ingediend in het kader van een procedure die het album ‘Kuifje in Congo’ betreft. Vervolgens wordt een vordering tot staking ingeleid tegen dit album dat sinds zijn eerste uitgave in 1931 verdeeld wordt. De vordering beoogt voornamelijk het verbod van verspreiding of deze te laten gepaard gaan met bepaalde verplichtingen (verwittiging, inleiding,…). De Voorzitter van de rechtbank is de mening toegedaan dat er voor de verwijten op burgerlijk vlak geen sprake is van belaging noch opdracht tot discriminatie. Voor de verwijten die gesteund zijn op strafrechtelijke inbreuken stelt hij vast dat er geen bijzonder opzet voorhanden is.

Een buschauffeur roept op de openbare weg tegen een man met donkere huidskleur: “Zwarten, makak, ga terug naar uw land”. Tijdens het proces geeft de man geen enkele blijk van schuldinzicht.

Een man organiseert een congres waarop er ook muziekoptredens zijn en hij de aanwezigen toespreekt. 2 televisieploegen maken beelden die worden uitgezonden door de openbare omroep. De politie maakt een analyse van de inhoud van de toespraak en besluit dat het degelijk gaat om aanzetten tot haat of geweld.

Een jong koppel werd geslagen en bespuwd door een groep jongeren. Later op de avond werd hun auto vernield en waren ze slachtoffer van een inbraak met vernieling. 

Een man verklaart ten overstaan van de politie dat hij niet in aanraking wenst te komen met zwarte, bruine of Joodse politiemensen "want hij zal ze kapot maken". Ondertussen brengt hij de Hitlergroet.