Rechtspraak over discriminatie

Een werkneemster werd ontslagen 1 dag nadat ze een ziektebriefje binnenbracht bij haar werkgever. Het arbeidshof oordeelt dat het ontslag discriminatoir is (op basis van de gezondheidstoestand).

Het feit dat een quality manager werd ontslagen op de dag dat ze terugkeerde uit ziekteverlof is onvoldoende om een vermoeden van discriminatie aan te tonen.

Een thuishulp werd niet ontslagen omwille van haar gezondheidstoestand, maar omwille van haar onwettige afwezigheden op het werk.

Een vakbondsafgevaardigde wordt ontslagen en ontvangt een beschermingsvergoeding overeenkomstig de wet van 19 maart 1991. Het arbeidshof oordeelt dat die vergoeding niet kan worden gecumuleerd met de forfaitaire schadevergoeding van 6 maanden brutoloon die voorzien is in de antidiscriminatiewet.

Het arbeidshof oordeelt het ontslag van een commercieel directeur, die was geopereerd na een fietsongeval en daardoor een tijd afwezig was, discriminatoir is.

Het feit dat de werkgever eerder al drie werknemers die afwezig waren wegens ziekte had ontslagen, is één van de elementen die een vermoeden van discriminatie aantonen. 

In het geval van pesterijen op de werkvloer is niet de Antidiscriminatiewet van toepassing, maar wel de Welzijnswet (behalve voor wat betreft de bescherming tegen represailles).

Door de wet van 30 oktober 2022 werd een premie voor elektriciteit en gas toegekend aan huishoudelijke afnemers. De wet was niet van toepassing op personen die in assistentiewoningen en woonzorgcentra verbleven. Het Grondwettelijk Hof oordeelt dat het niet-toekennen van deze premies aan personen die in woonzorgcentra en assistentiewoningen verbleven geen discriminatie vormt.

Een vrouw is een tijdje werkonbekwaam na een chirurgische ingreep. Ze heeft een afwezigheidsattest, maar hervat het werk niet na het verstrijken van de einddatum die op het afwezigheidsattest vermeld staat. De werkgever ontslaat haar vervolgens om dringende reden. Het arbeidshof oordeelt dat het ontslag niet discriminatoir is (op basis van de gezondheidstoestand).

Een vrouw met een zware handicap krijgt een gunstige beslissing voor de toekenning van een persoonlijk assistentiebudget (PAB) op basis van de bepalingen uit het Reglementair deel van het Waals Wetboek van sociale actie en gezondheid. Maar dit reglementair deel geeft de Waalse regering de mogelijkheid om prioriteiten vast te leggen voor het toekennen van een PAB, rekening houdende met de beschikbare budgetten. De vrouw komt op een wachtlijst terecht omdat de aandoening waaraan ze lijdt niet voorkomt in een lijst met zes prioritaire aandoeningen vastgelegd in een besluit van de Waalse regering van 4 mei 2017. Het arbeidshof oordeelt dat dit besluit discriminatoir en ongrondwettelijk is en dat er geen rekening mee moet worden gehouden.