Rechtspraak over discriminatie

Het feit dat de werkgever eerder al drie werknemers die afwezig waren wegens ziekte had ontslagen, is één van de elementen die een vermoeden van discriminatie aantonen. 

In het geval van pesterijen op de werkvloer is niet de Antidiscriminatiewet van toepassing, maar wel de Welzijnswet (behalve voor wat betreft de bescherming tegen represailles).

Door de wet van 30 oktober 2022 werd een premie voor elektriciteit en gas toegekend aan huishoudelijke afnemers. De wet was niet van toepassing op personen die in assistentiewoningen en woonzorgcentra verbleven. Het Grondwettelijk Hof oordeelt dat het niet-toekennen van deze premies aan personen die in woonzorgcentra en assistentiewoningen verbleven geen discriminatie vormt.

Een vrouw is een tijdje werkonbekwaam na een chirurgische ingreep. Ze heeft een afwezigheidsattest, maar hervat het werk niet na het verstrijken van de einddatum die op het afwezigheidsattest vermeld staat. De werkgever ontslaat haar vervolgens om dringende reden. Het arbeidshof oordeelt dat het ontslag niet discriminatoir is (op basis van de gezondheidstoestand).

Een vrouw met een zware handicap krijgt een gunstige beslissing voor de toekenning van een persoonlijk assistentiebudget (PAB) op basis van de bepalingen uit het Reglementair deel van het Waals Wetboek van sociale actie en gezondheid. Maar dit reglementair deel geeft de Waalse regering de mogelijkheid om prioriteiten vast te leggen voor het toekennen van een PAB, rekening houdende met de beschikbare budgetten. De vrouw komt op een wachtlijst terecht omdat de aandoening waaraan ze lijdt niet voorkomt in een lijst met zes prioritaire aandoeningen vastgelegd in een besluit van de Waalse regering van 4 mei 2017. Het arbeidshof oordeelt dat dit besluit discriminatoir en ongrondwettelijk is en dat er geen rekening mee moet worden gehouden.

Een internationale organisatie ontslaat een vrouw na meer dan 2 jaar afwezigheid wegens ziekte (volgend op ongepast gedrag van haar hiërarchische verantwoordelijke). Het arbeidshof kent een schadevergoeding tot voor ongewenst seksueel gedrag op het werk, niet respecteren van de welzijnswet, misbruik van het ontslagrecht en discriminatie op basis van de gezondheidstoestand.

De correctionele rechtbank veroordeelde de leider en zes leden van de groepering Schild & Vrienden voor aanzetten tot discriminatie, segregatie haat en/of geweld, negationisme, verspreiden van racistische denkbeelden en lidmaatschap van een racistische vereniging.

Het hanteren van een leeftijdsgrens van 65 jaar door een werkgever voor de beëindiging van de samenwerking met een werknemer beantwoordt volgens het arbeidshof aan een legitiem doel, namelijk het bevorderen van de werkgelegenheid van jongeren. De maatregel is ook passend en noodzakelijk. 

Een leraar werd veroordeeld voor het aanzetten tot haat en geweld en voor het verspreiden van denkbeelden gegrond op rassuperioriteit of rassenhaat. Naar aanleiding van een diefstal had hij op Facebook een stigmatiserend bericht geplaatst over de Roma-gemeenschap. In het daaropvolgende onderzoek kwamen nog een aantal feiten aan het licht.

Een adjunct-directeur werd niet ontslagen omwille van zijn gezondheidstoestand, maar omwille van zijn slecht functioneren binnen het bedrijf.