Rechtspraak over discriminatie

Het ontslag van een man die werkte voor een huisvestingsmaatschappij was niet discriminatoir, maar het gevolg van een reeks functioneringsproblemen.

Om medische redenen vraagt een vrouw redelijke aanpassingen. Ze wil enkel nog in de namiddag werken. De arbeidsrechtbank oordeelt dat de gevraagde aanpassing een onevenredige belasting vormt voor de werkgever.

Richtlijn 2000/78 verzet zich tegen een nationale regeling op grond waarvan de werkgever de arbeidsovereenkomst kan beëindigen zonder dat de werkgever voorafgaandelijk gehouden is om te voorzien in redelijke aanpassingen of deze te handhaven opdat die werknemer zijn baan kan behouden, noch om in voorkomend geval aan te tonen dat dergelijke aanpassingen een onevenredige belasting vormen.

Een man bedreigt een andere man en een directrice van een opvangplaats voor daklozen. Hij wordt veroordeeld, maar de discriminerende drijfveer wordt niet weerhouden als verzwarende factor.

Het arbeidshof kent een gecumuleerde schadevergoeding toe van drie maal zes maanden brutoloon aan een vrouw die werd ontslagen tijdens een periode van moederschapsrust.

Een man werd niet ontslagen omwille van zijn gezondheidstoestand, maar omwille van  een vertrouwensbreuk, het weigeren van het aanvaarden van gezag en het niet-respecteren van de richtlijnen. Het ontslag was dus niet discriminatoir.