Rechtspraak over discriminatie

Een gemeente ontslaat een vrouw die lijdt aan het syndroom van Ehlers-Danlos en daardoor regelmatig afwezig is. De arbeidsrechtbank oordeelt dat het ontslag discriminatoir is.

Een winkelbediende is regelmatig afwezig. Volgens de werkgever belast dit haar collega’s en weegt het op de organisatie van de winkel. Daarnaast verkoopt ze producten aan prijzen die voorbehouden zijn voor persoonlijke aankopen, aan familieleden. Ze wordt uiteindelijk ontslagen om dringende reden.

Een vrouw is vaak afwezig op het werk en wordt ontslagen. Dit brengt organisatorische moeilijkheden met zich mee voor het bedrijf. De arbeidsrechtbank oordeelt dat het ontslag gerechtvaardigd is, gelet op die organisatorische moeilijkheden.

Een hulpverpleegkundige wordt ontslagen nadat ze afwezig was wegens ziekte en nadat de arbeidsgeneesheer had voorgesteld om haar aangepaste taken te geven. Dit is onvoldoende om een vermoeden van discriminatie te staven volgens de arbeidsrechtbank.

Richtlijn 2000/78 moet aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan een maatregel waarbij aan ambtenaren en rechters, teneinde hun een passende bezoldiging te waarborgen, een bezoldigingsnabetaling wordt toegekend ten belope van een percentage van het basissalaris dat zij voordien ontvingen op basis van met name een basissalaristrap die bij hun aanstelling binnen elke salarisgroep werd bepaald op basis van hun leeftijd, voor zover die maatregel beantwoordt aan de noodzaak tot bescherming van verworven rechten in een context die wordt gekenmerkt door met name zowel een groot aantal betrokken ambtenaren en rechters als het ontbreken van een bruikbaar referentiesysteem en deze maatregel er niet toe leidt dat een verschil in behandeling op grond van leeftijd wordt bestendigd.

De verzoekster heeft zowel een lichamelijke als een mentale handicap. Ze verplaatst zich moeilijk en heeft problemen met haar blaas. Na 22 jaar gewerkt te hebben in een maatwerkbedrijf, wordt ze ontslagen omwille van haar gebrek aan productiviteit en te lange plaspauzes. Ze meent het slachtoffer te zijn geweest van pesterijen op het werk.

Een werknemer, een landschapsarchitect, was aangeworven door een belangrijk bedrijf dat zich richt op tuin- en straataanleg. Vrij snel zegt hij aangesproken te worden door de HR dienst die hem verwijt dat hij zijn homoseksualiteit niet gemeld had. Hij is slachtoffer van belaging vanwege de werkgever en wordt 2 maanden later ontslaan.