Rechtspraak over discriminatie

Een man werkt regelmatig als gelegenheidsarbeider maar wil deel uitmaken van het algemeen contingent van havenarbeiders. In 1985 wordt hij medisch ongeschikt verklaard en in 2001 is hij twee maal niet geslaagd voor de psychotechnische proef. In 2012 waagt hij zijn kans opnieuw. De uitnodigingsbrief stelt duidelijk dat er gevraagd wordt, mits voorleggen van een doktersattest, te verwittigen wanneer een kandidaat kampt met dyslexie. De man bezorgt een brief van een leerkracht waarbij hij les volgt en van iemand wiens functie niet gespecifieerd is, maar geen doktersattest. Hij mislukt de proeven en krijgt een herkansing in een afzonderlijk lokaal met een psycholoog die de vragen voorleest.

Een draagvrouw kan geen aanspraak maken op zwangerschaps- en bevallingsverlof of op adoptieverlof. Er is volgens het Hof van Justitie van de Europese Unie geen sprake van discriminatie op grond van geslacht of handicap.

Een vrouw keert terug naar het werk na een periode van afwezigheid wegens kanker. Even later wordt ze ontslagen. De arbeidsrechtbank oordeelt dat er geen sprake is van discriminatie op grond van handicap of gezondheidstoestand.

De werkgever moet voorzien in redelijke aanpassingen voor personen met een handicap, maar dit betekent niet dat een werknemer die niet in staat is om de essentiële taken van de  functie uit te voeren in dienst moet worden gehouden.

De arbeidsrechtbank van Leuven heeft de uitbater van een fitnesszaak veroordeeld die één van zijn managers ontslaan had vanwege de handicap van diens jongste kind.

Het slachtoffer, een man van 25, werkte als uitzendkracht op proef voor de computerspeciaalzaak in kwestie toen de zaakvoerster hem een vast contract beloofde – op basis van zijn prestaties, kennis en motivatie. Voorwaarde was dat hij zijn andere job (als parkeerwachter) onmiddellijk opzegde. Dat deed hij, maar enkele dagen later liet ze hem weten dat hij dan toch geen vast contract kreeg; ook zijn uitzendcontract werd beëindigd. Die beslissing, luidde het, was genomen vanwege een aangeboren vergroeiing van zijn vingers.

Ouders van een kind met het downsyndroom en een gehoorstoornis hebben een zaak aangespannen tegen de school van hun kind. Enerzijds op grond van de algemene bepalingen over aansprakelijkheid in het Burgerlijk Wetboek, anderzijds op grond van het VN-Verdrag inzake de Rechten van Personen met een Handicap. Ze klagen aan dat hun kind de toegang tot het gewone basisonderwijs (inclusief onderwijs) is geweigerd.

Een jonge vrouw die zich verplaatst met een rolstoel vraagt financiële tussenkomst voor een assistentiehond. Ze wenst immers een zelfstandiger leven te leiden en beroept zich op het VN Verdrag handicap. De tussenkomst wordt geweigerd omdat de assistentiehond slechts een beperkte meerwaarde zou hebben.

Een vuilnisophaler mag geen zware lasten dragen omwille van rugproblemen. Hij wordt ontslagen omdat de werkgever geen geschikte job kan aanbieden.

Door geen verplichting in te voeren voor alle werkgevers om, in functie van de noden en de concrete situaties, redelijke aanpassingen te voorzien voor alle personen met een handicap, heeft de Italiaanse Republiek te kort geschoten in haar verplichting om artikel 5 van de Richtlijn 2000/78 correct en volledig om te zetten.