Rechtspraak over discriminatie

Een Franse komiek, die in eigen land al verschillende veroordelingen heeft opgelopen, doet tijdens een optreden in België uitspraken diie aanzetten tot rassenhaat, die rassensuperioriteit aanhangen en die een inbreuk vormen op de Negationismewet.

Een man gaat aan de slag als filiaalmedewerker in een warenhuis. Dit is een polyvalente job waarbij ook zwaardere fysieke taken bij te pas komen. Na 16 jaar krijgt hij zware hartproblemen waardoor hij enkel nog twee dagen per week aan de kassa kan werken. Deze twee dagen worden verplaatst naar minder drukke dagen en zijn collega’s vinden het maar niets dat hij niet inspringt voor andere taken. De man stapt naar de arbeidsrechtbank om de verbreking van zijn overeenkomst te horen uitspreken en hij beroept zich eveneens op de pestwet. Op 1 december 2014 wordt zijn vordering ongegrond verklaard.

Een arbeider werd ontslagen en meent dat hij werd gediscrimineerd op grond van een handicap. De arbeidsrechtbank oordeelt dat het verzoek ongegrond is.

Een personeelslid is langdurig ziek. De werkgever betaalt een vergoeding bovenop de uitkering van het ziekenfonds tot ze de leeftijd van 60 jaar bereikt. Vanaf 60 jaar kan ze zonder verlies aanspraak maken op de uitbetaling van de groepsverzekering. De werkgever beëindigt ook de arbeidsovereenkomst wegens meer dan 6 maand afwezigheid omwille van ziekte.

Een vrouw keert terug naar het werk na een periode van afwezigheid wegens kanker. Even later wordt ze ontslagen. Het arbeidshof oordeelt dat er geen sprake is van discriminatie op grond van handicap of gezondheidstoestand.

 

Een vrouw wordt ontslagen en in de ontslagbrief verwijst de werkgever expliciet naar haar afwezigheden omwille van haar handicap. De arbeidsrechtbank oordeelt dat de vrouw werd gediscrimineerd omwille van haar handicap.

Een schrijnwerker is tot tweemaal toe slachtoffer van een arbeidsongeval en wordt ontslagen vanwege overmacht op grond van medische redenen. Zijn werkgever had hem ingeschreven voor een opleiding tot kraanbestuurder, maar maakte voor het einde van de opleiding een einde aan de arbeidsrelatie.

Een verhuurder eiste dat zijn kandidaat-huurders een arbeidsovereenkomst van onbepaalde duur of minstens een arbeidsovereenkomst hadden. Unia ontving verschillende meldingen die erop wezen dat de verhuurder zulke eisen vaker stelde, ondanks beloften om zich aan de wet te zullen houden.

Een vuilnisophaler mag geen zware lasten dragen omwille van rugproblemen. Hij wordt ontslagen omdat de werkgever geen geschikte job kan aanbieden.

Een kinderverzorgster bezeert zich bij een ongeval thuis waardoor ze haar beroep moeilijk kan uitoefenen, vooral het tillen en heffen. Ze is voor een tijd arbeidsongeschikt en komt vervolgens op de tijdelijke werkloosheid terecht. De geneesheer van de RVA meent dat ze op haar ziekenfonds beroep moet doen en de werkgever ontslaat haar uiteindelijk wegens overmacht om medische redenen.