Rechtspraak over discriminatie

Een werknemer van een begrafenisondernemer lijdt aan multiple sclerose. Hij vraagt, via een medisch attest, een aanpassing van zijn functie. Deze aanpassing wordt geweigerd en hij wordt ontslagen.

Een werknemer lijdt aan multiple sclerose. Hij laat zijn handicap erkennen door de VDAB zodat de werkgever tussenkomst in de loonkost kan aanvragen (VOP). De werknemer vraagt een arbeidsduurvermindering aan (ADV) die gecompenseerd kan worden door de VOP. De werkgever weigert en eist een nieuwe overeenkomst met tijdskrediet. De dag voor het tijdskrediet ingaat wordt de werknemer ontslaan.

De zwaarlijvigheid van een werknemer vormt een handicap in de zin van Richtlijn 2000/78, wanneer deze zwaarlijvigheid leidt tot een beperking die met name het gevolg is van langdurige lichamelijke, geestelijke of psychische aandoeningen die in wisselwerking met diverse drempels de betrokkene kunnen beletten volledig, daadwerkelijk en op voet van gelijkheid met andere werknemers aan het beroepsleven deel te nemen. 

Een werkgever was niet op de hoogte van de handicap van een werknemer. Er kan dan ook geen sprake zijn van discriminatie op grond van handicap.

Er kan maar sprake zijn van het weigeren van redelijke aanpassingen wanneer bij de werkgever een aanvraag werd ingediend voor redelijke aanpassingen.

Een winkel weigerde de toegang aan een vrouw die vergezeld werd van een duidelijk herkenbare assistentiehond. De eigenaar motiveerde zijn weigering op grond van zijn allergie en zijn angst voor honden.

Er gelden verschillende voorwaarden voor het rijbewijs naargelang het gaat om privé-voertuigen of beroepsvoertuigen. Voor zover deze situaties niet met elkaar vergelijkbaar zijn, is een verschil in behandeling van de betrokken situaties niet in strijd met het in artikel 20 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie vervatte recht van bestuurders van de ene of de andere groep op gelijkheid voor de wet.