Rechtspraak over discriminatie

Een zelfstandige kreeg een uitkering wegens arbeidsongeschiktheid. Die uitkering werd stopgezet op het ogenblik dat hij de pensioenleeftijd bereikte. Volgens het arbeidshof was er hierbij geen discriminatie op grond van leeftijd.

Een personeelslid is langdurig ziek. De werkgever betaalt een vergoeding bovenop de uitkering van het ziekenfonds tot ze de leeftijd van 60 jaar bereikt. Vanaf 60 jaar kan ze zonder verlies aanspraak maken op de uitbetaling van de groepsverzekering. De werkgever beëindigt ook de arbeidsovereenkomst wegens meer dan 6 maand afwezigheid omwille van ziekte.

Richtlijn 2000/78 verzet zich niet tegen een nationale regeling op grond waarvan een transitievergoeding die bij het einde van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, als aanvulling op het salaris, wordt uitgekeerd wanneer de contractuele arbeidsverhoudingen niet worden voortgezet met een overeenkomst voor onbepaalde tijd, niet verschuldigd is wanneer de overeenkomst is gesloten met een jongere voor een tijdvak dat binnen zijn school- of universitaire vakantie valt.

Richtlijn 2000/78 verzet zich tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan bij de indiensttreding van een rechter diens basissalaristrap uitsluitend op basis van zijn leeftijd wordt bepaald.

Het arbeidshof van Brussel oordeelde bij arrest van 28 mei 2013 dat er geen sprake was van discriminatie op grond van leeftijd bij het ontslag van een bediende, voorheen werknemer van de ASLK. Volgens het arbeidshof was de leeftijd geen reden of criterium voor het ontslag maar enkel, in combinatie met de anciënniteit, een criterium om het einde te bepalen van de periode van versterkte bescherming tegen ontslag. Die werknemers genoten van een versterkte bescherming tegen ontslag tot ze de leeftijd van 60 jaar bereikten.

Een arts werkte voor een OCMW en werd ontslagen. De arbeidsrechtbank oordeelt dat de arts geen feiten kan aantonen die erop wijzen dat hij werd gediscrimineerd op grond van zijn leeftijd of gezondheidstoestand.

Richtlijn 2000/78 verzet zich niet tegen een nationale regeling die bepaalt dat, in het geval van het ontslag van een werknemer die gedurende een ononderbroken periode van 12, 15 of 18 jaar in dienst van dezelfde onderneming is geweest, de werkgever bij beëindiging van de arbeidsverhouding met deze werknemer een vergoeding ter hoogte van respectievelijk 1, 2 of 3 maanden salaris betaalt, maar dat deze vergoeding niet wordt uitgekeerd als de desbetreffende werknemer ten tijde van de beëindiging van de arbeidsverhouding aanspraak kan maken op het algemeen ouderdomspensioen.

Richtlijn 2000/78 verzet zich  tegen een nationale regeling die om een einde te maken aan discriminatie op grond van leeftijd, vóór de leeftijd van 18 jaar vervulde tijdvakken van arbeid meetelt, maar tegelijkertijd een regel bevat, die in werkelijkheid slechts op ambtenaren van toepassing is die het slachtoffer zijn van die discriminatie, volgens welke het voor bevordering vereiste tijdvak in elk van de eerste 3 salaristrappen met 1 jaar wordt verlengd, waardoor een verschil in behandeling op grond van leeftijd definitief wordt gehandhaafd.