Rechtspraak over discriminatie

Een man wordt ontslagen na een langdurige afwezigheid wegens ziekte. Het arbeidshof oordeelt dat het ontslag niet discriminatoir is (op grond van de huidige of toekomstige gezondheidstoestand).

Een bankbediende wordt ontslagen. Hij meent dat zijn gezondheidstoestand, die volgens hem als een handicap moet worden beschouwd, de oorzaak is van het ontslag. De werkgever voert het gebrek aan prestaties aan.

Een arbeider wordt aangeworven voor bepaalde tijd. Door een arbeidsongeval verliest hij een oog. Verschillende arbeidsovereenkomsten worden daarna nog gesloten en hij wordt ontslagen voor desorganisatie van het werk door de talrijke afwezigheden. Zijn vakbond meent dat het ontslag discriminatoir is, zowel op grond van zijn handicap als op grond van zijn gezondheidstoestand.

Een vrouw met een handicap werkt als ambtenaar en wordt ontslagen. De vraag die zich stelt is of een nationale regeling aan werknemers met bepaalde handicaps een specifieke bescherming bij ontslag mag toekennen, terwijl diezelfde bescherming niet wordt toegekend aan ambtenaren met dezelfde handicaps.

Een dame wordt ernstig ziek rond haar vijftigste. Haar werkgever voorziet een vorm van inkomensgarantie tot de leeftijd van 60. Daarna kan ze hetzij haar pensioen nemen hetzij in dienst blijven, maar zonder inkomensgarantieregeling en dus enkel de uitkering van het ziekenfonds. Ze roept discriminatie in zowel op grond van leeftijd als op grond van handicap en gezondheid.

De arbeidsrechtbank oordeelt dat het ontslag van een contractuele ambtenaar geen verband houdt met het indienen van een klacht wegens pesterijen. De werkgever weigerde ook geen redelijke aanpassingen.