Rechtspraak over discriminatie

Richtlijn 2000/78 moet aldus worden uitgelegd dat er geen sprake is van indirecte leeftijdsdiscriminatie in geval van een maatregel op grond waarvan bij de aanstelling van nieuwe leerkrachten vanaf een bepaalde datum een ongunstiger salarisschaal en een lagere indeling in de salaristrappen wordt toegepast dan de schaal en indeling die krachtens oudere regelgeving gold voor leerkrachten die voor deze datum waren aangesteld.

Richtlijn 2000/78 verzet zich niet tegen een nationale regeling waarbij, in het kader van algemene salarisverlagingsmaatregelen in verband met de verplichting tot wegwerking van een buitensporig begrotingstekort, voor de basissalarissen en aanvullende salarissen van de leden van de zittende magistratuur verschillende salarisverlagingspercentages zijn vastgesteld, hetgeen volgens de verwijzende rechter voor degenen die behoren tot 2 salarisgroepen van de lagere categorieën van die magistratuur procentueel grotere salarisverlagingen blijkt in te houden dan voor degenen die behoren tot een salarisgroep van een hogere categorie van die magistratuur, terwijl de eerstgenoemde categorieën een lager salaris ontvangen, over het algemeen jonger zijn, en doorgaans minder anciënniteit hebben dan de laatstgenoemde categorie.

Een professor begeleidt doctoraatsstudenten. Omdat hij weldra met emeritaat gaat, moet hij van de universiteit een copromotor aanstellen. Hij vecht deze maatregel aan in kort geding.

Het enkele feit dat iemand op 61-jarige leeftijd werd ontslagen is onvoldoende om de bewijslast te verschuiven naar de werkgever.

Een man beweert dat hij werd ontslagen omwille van zijn leeftijd. Hij brengt evenwel geen enkel sterk of pertinent feit naar voren waaruit een vermoeden van discriminatie zou kunnen worden afgeleid.

Het Unierecht, en in het bijzonder het beginsel van voorrang van het Unierecht, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, volgens welke een nationaal orgaan dat bij wet is ingesteld om de handhaving van het Unierecht op een specifiek gebied te waarborgen, niet bevoegd is om een bepaling van nationaal recht die in strijd is met het Unierecht buiten toepassing te laten.

Het stopzetten van een bijkomende uitkering invaliditeit op de leeftijd van 60 jaar vormt geen discriminatie op grond van leeftijd.

2 collega's worden ontslagen. Later wordt de jongere collega opnieuw aangeworven. De oudere collega meent dat hij werd gediscrimineerd op grond van leeftijd.

In 2009 merkt een man jobaanbiedingen op die zeer strikte leeftijdsvoorwaarden opleggen. De man in kwestie heeft geen interesse voor de jobs, maar meldt de feiten wel aan de VDAB en Unia. In de loop van de procedure wordt de vordering van Unia als niet-ontvankelijk beschouwd wegens gebrek aan toestemming van een slachtoffer. Het Hof van Cassatie oordeelt dat de instemming van het slachtoffer niet is vereist  wanneer de discriminatie een onbepaald aantal personen treft.