Rechtspraak over discriminatie

Het arbeidshof oordeelt dat een vergoeding die wordt toegekend op grond van de antidiscriminatiewet kan worden gecumuleerd met een vergoeding die wordt toegekend op grond van de welzijnswet.

Richtlijn 2000/78 staat niet in de weg aan een nationale regeling die voorziet in een maximumleeftijd van 60 jaar voor de eerste benoeming tot advocaat-notaris, voor zover die regeling een legitieme doelstelling van het werkgelegenheids- en arbeidsmarktbeleid nastreeft en binnen de wetgevende context waarvan zij deel uitmaakt en ten aanzien van alle situaties waarop zij van toepassing is, passend en noodzakelijk is ter verwezenlijking van deze doelstelling.

Een nationale regeling volgens welke federale rechters hun pensionering niet kunnen uitstellen, terwijl federale ambtenaren en rechters van de deelstaten dit wel kunnen, leidt niet tot een rechtstreeks op leeftijd gebaseerd verschil in behandeling in de zin van Richtlijn 2000/78.

De voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg van Waals-Brabant besliste, na een eenzijdig verzoekschrift van de provincie Waals-Brabant, dat woonwagenbewoners een terrein moesten verlaten. De rechtbank van eerste aanleg oordeelt dat er geen enkele reden was om deze beslissing eenzijdig te nemen, zonder de woonwagenbewoners te hebben gehoord.

Het ontslag van een vrouw is discriminatoir (op basis van de genderwet). Volgens de arbeidsrechtbank kan de schadevergoeding uit de genderwet gecumuleerd worden met de schadevergoeding voor kennelijk onredelijk ontslag. Beide schadevergoedingen hebben een verschillende juridische oorzaak.

Een beklaagde werd vervolgd voor het aanvallen van 3 personen, waaronder een homoseksueel paar. Hij wordt vrijgesproken op grond van twijfel.

Een vrouw solliciteert voor een onbetaalde stage bij een huisvestingsmaatschappij. Omdat ze een islamitisch hoofddoek draagt, wordt ze geweigerd. De arbeidsrechtbank oordeelt dat er geen sprake is van directe of indirecte discriminatie.

2 personen werden veroordeeld door de correctionele rechtbank van Brussel voor het gewelddadig aanvallen van 2 jonge homoseksuele mannen. De correctionele rechtbank erkende het homofobe karakter van de aanval. 

Een stedelijk reglement legde een verbod op om in een openbaar zwembad een ‘boerkini’ te dragen. 2 vrouwen wilden dit verbod aanvechten bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, maar het Hof oordeelde dat hun verzoek niet ontvankelijk was omdat ze de interne rechtsmiddelen niet hadden uitgeput.

2 broers doen in het openbaar haatdragende en beledigende uitspraken tegenover een trans vrouw. Ze stellen dat mensen zoals zij geen bestaansrecht mogen hebben. De correctionele rechtbank veroordeelde de beklaagden voor 'aanzetten tot' en het uiten van bedreigingen.