Kettingmail: ‘Sjoemelende migranten’

De kettingmail 'Sjoemelende migranten' probeert de boodschap te verspreiden dat buitenlanders en asielzoekers alleen naar België komen om (onwettig) te profiteren van ons sociaal systeem. Zo geeft de mail een zeer eenzijdig en onnauwkeurig beeld van de complexe realiteit die achter asielaanvragen en redenen voor migratie schuil gaat.

Inhoud van de kettingmail

KM Antwerpse procureur-generaal Yves Liégeois over het asielbeleid
alias: ‘sjoemelende migranten’

De scherpe woorden van de Antwerpse procureur-generaal Yves Liégeois over het asielbeleid

Als de niet Belgen,de allochtonen, hun stemrecht (?) wordt ontnomen hebben de roden nog misschien 50% van hun stemmen. Hieronder wordt erg duidelijk waarom.

Het gat in de begroting zou wel eens erg eenvoudig en zeer snel gedicht kunnen worden als deze wantoestanden weggewerkt worden maar dat wil men niet omdat ze anders stemmen verliezen en die zijn belangrijk voor een aantal postjes.

Sjoemelende migranten

Ik kan enkel aan al diegenen die dit bericht  toegestuurd krijgen, vragen om dit zoveel als enigszins mogelijk is, door te sturen aan zoveel mogelijk bestemmelingen die op uw E-mail adressenlijst staan, zodat  iedereen weet hoe het er met dit schandalig misbruik en uitholling van onze Sociale Zekerheid zoal  aan toegaat, door immigranten die in vele gevallen zich niet in onze samenleving willen integreren,  maar wel op illegale wijze van alles en nog wat, willen profiteren.

'Best of'  van sjoemelende migranten.

De scherpe woorden van de Antwerpse procureur-generaal Yves Liégeois over het asielbeleid zijn allerminst losse flodders. Zijn kritiek heeft diepe wortels in de dagelijkse praktijk van de rechtbanken, die geconfronteerd worden met duizenden dossiers van verregaande fraude. En wat voor de rechter komt, is nog maar het topje van de ijsberg. Zwakke punten in de Vreemdelingenwet, het vaak ontstellende gebrek aan controle en de goedgelovigheid van sommige administraties spelen in de kaart van de sjoemelaars. Dat blijkt uit het verhaal van een rechter. Het profitariaat, een 'best of'.

José MASSCHELIN

1. Luxeleven voor vrouw van chirurg inMarokko.

Onze rechter steekt van wal met een straf verhaal waaruit blijkt dat je als immigrant niet eens in ons land hoeft te wonen om jarenlang van een mooie uitkering te genieten. Dat heeft een Belgisch-Marokkaanse vrouw uit de streek van Mechelen bewezen. "De dame beweerde dat ze een alleenstaande moeder was. Ze liet zich met haar drie kinderen inschrijven in de gemeente waar haar broer woonde. Ze woonde met haar kroost ook in het huis van haar broer. De vrouw kon een werkloosheidsuitkering én kinderbijslag bemachtigen. Haar broer genoot een fiscaal voordeel omdat hij vier personen onderdak gaf."

"De grote leugen van de moeder kwam echter uit, toen ze in 2007 werd opgeroepen om te zetelen in een kiesbureau. Ze daagde niet op en de politie maakte er een zaak van. Een agent werd op pad gestuurd om de vrouw te zoeken. Uit zijn buurtonderzoek bleek dat de moeder en de kinderen al sinds 1998 permanent in Marokko woonden. Ze was er getrouwd met een chirurg en leidde een luxueus bestaan. Ze kwam nu en dan naar ons land om het geld van haar Belgische rekening te halen. De moeder kon meer dan tien jaar lang sjoemelen. Ze werd door niemand gecontroleerd. Ze werd uiteindelijk opgepakt en veroordeeld tot 18 maanden cel."

2. Al zeer jong met pensioen.

Ook met de pensioenleeftijd wordt er regelmatig geknoeid. "Sommige migranten, die al dan niet gewerkt hebben, vragen hun pensioen aan terwijl ze nog niet aan de leeftijdsvoorwaarden voldoen. Ze doen dat om rustig naar hun vaderland te kunnen terugkeren. Als de administratie van Pensioenen hun aanvraag weigert omdat ze veel te jong zijn, dan starten ze een procedure voor de arbeidsrechtbank. Als ze ook van de rechtbank ongelijk krijgen, trekken ze naar hun vaderland om een geboorteattest te halen. Ze staan hier dan een maand later terug met een attest waaruit blijkt dat ze plots vijf jaar ouder zijn. Er loopt heelwat mis met de geboorteregisters in onder meer Marokko, Algerije en Turkije. Die attesten zijn officiële documenten, maar we weten dat ze vals zijn. Als rechter kan je er niets tegen doen, want dan veroorzaak je een diplomatieke rel met die landen."

3. Ziek op einde van vakantie.

Het is voor migranten die werken ook helemaal niet moeilijk om hun betaalde vakantie met enkele weken te verlengen op kosten van de werkgever. De rechter: "De fraudeurs vertrekken op 1 juli met vakantie naar hun vaderland. Normaal is dat voor een maand. Rond 28 juli worden ze plots ernstig ziek. Ze hebben meestal last van hevige rugpijn. Die kerels stappen in hun thuisland naar een arts, die een attest aflevert waaruit blijkt dat ze op geen enkele manier vervoerd mogen worden. Niet met het vliegtuig, niet met een auto en ook niet met een schip. Begin september staan ze hier plots terug. Werkgevers die het riskeren om die mannen te ontslaan wegens onwettige afwezigheid, worden prompt voor de arbeidsrechtbank gesleurd. Je mag een arbeider/bediende immers niet ontslaan als hij ziek is..."

4. Rugkwaal voor leefloon.

Een andere 'klassieker' is de geveinsde ziekte om voor onbepaalde tijd een leefloon te krijgen. "Ik maakte het al tientallen keren mee dat asielzoekers ziek worden op de dag dat ze geregulariseerd raken. Daarvoor hebben ze meestal tot vijf jaar in het zwart gewerkt, maar dan laat hun gezondheid het afweten. De ziekten: rugpijn, depressie en posttraumatisch stress-syndroom. Dit laatste illusteren ze dan met een foto van een afgebrand huis ergens in Kosovo. De meeste attesten worden afgeleverd door een allochtone arts. Als het leefloon wordt goedgekeurd, dan gaan ze weer aan de slag in het zwart. En ze worden amper gecontroleerd."

5. Eén dag werken volstaat.

Het volstaat ook dat immigranten hier één dag gewerkt hebben om daarna van een werkloosheidsuitkering te kunnen genieten. "Ze moeten enkel een attest voorleggen dat ze in het land van herkomst gewerkt hebben. Als ze daar één dag arbeid in ons land aan kunnen toevoegen, dan is hun plan gelukt. Dergelijke fraudeurs vinden vlug de weg naar nepvennootschappen die hen dergelijke attesten bezorgen, tegen betaling. Als je als rechter een onderzoek instelt naar de echtheid van die vennootschappen, zijn ze meestal al failliet. Er valt dus niets meer te controleren. De sjoemelaars profiteren met succes van de zwakke regels in het asielbeleid."

6. Ongeneeslijk ziek... in thuisland.

Nog een veelbeproefde tactiek is het 'artikel 9ter van de Vreemdelingenwet'. "Dat bepaalt dat iemand geregulariseerd kan worden als hij aan een ziekte lijdt die in zijn thuisland niet verzorgd kan worden", legt de rechter uit. "Die persoon moet een leefloon krijgen en mag niet werken. Helemaal aberrant is dat de wet zegt dat ook zijn familieleden niet mogen werken. Er bestaat een circuit van artsen die valse attesten afleveren. Er zijn er die het zo nogal bont maken. Zo kreeg een Russische vrouw, die zogezegd aan sinusitis leed, een tijdelijke regularisatie omdat ze voor 'onbepaalde tijd' niet in een vliegtuig mocht zitten, wegens drukverschillen. Je kan het zo gek niet bedenken of er is wel een arts die het op papier zet."

7. Regularisatie omdat vader in de cel zit.

Nog veel voorkomend in het misbruik: regularisatie om humanitaire redenen. "Wist je dat een gezin geregulariseerd kan worden als de vader in de gevangenis zit?", grijnst onze rechter. "We hebben het al meegemaakt met verschillende zigeunerfamilies. Pa vliegt in de bak en de advocaat maakt van de gelegenheid gebruik om de illegale familieleden aan een leefloon te helpen. Ze willen pa immers kunnen bezoeken in de gevangenis en onze asielwet zegt dat dit een humanitaire reden is om (tijdelijk) in ons land te blijven én een uitkering te krijgen. Als vader vier jaar moet brommen, dan krijgt zijn kroost vier jaar lang steun. Handig voor illegalen die in de gevangenis zitten."

8. Schijnscheidingen.

We kenden de schijnhuwelijken al, maar 'schijnscheidingen' zijn nog veel interessanter. "Twee geregulariseerde immigranten zijn gehuwd en leven van een uitkering. De ene krijgt werklozensteun, de andere een uitkering van het ziekenfonds", geeft de rechter als voorbeeld uit zijn praktijk. "Omdat ze samenwonen, krijgt slechts één van de twee zijn uitkering als gezinshoofd. Als ze scheiden, dan kunnen ze allebei een hogere uitkering krijgen, zo leren ze van hun advocaten. Ze gaan dus uit elkaar, voor de show. Eén van hen huurt zogezegd een zolderkamertje bij een familielid, de andere blijft waar hij is. Ze laten hun scheiding ook bevestigen door een vrederechter. Een van de partners moet onderhoudsgeld betalen, maar weigert dat zogezegd. De andere stapt naar het fonds voor onbetaalde onderhoudsgelden en strijkt daar een maandelijks bedrag op. Dit soort papieren scheidingen is erg lucratief. En slechts weinigen lopen tegen de lamp."

9. ruzie in familie als het uitkomt.

Ook gezinsherenigingen kunnen zeer winstgevend zijn. "Sommige migranten die hun bejaarde ouders laten overkomen, moeten zich borg stellen en voor de zorg van hun vader/moeder opdraaien. Dit vervalt echter als de bejaarde na drie maanden geregulariseerd wordt. Van dan af komen ze plots niet meer overeen, maken de kinderen te veel lawaai en wil het oudje alleen gaan wonen. Gevolg: leefloon. In werkelijkheid wonen ze onder één dak en is het leefloon een extra inkomen... Controle? Zeer zwak."

10. Wat in Nederland niet kan, kan hier wel.

"En dan is er nog de stroom van Nederlandse migranten richting België", zucht de rechter. "Onze noorderburen zijn nu eenmaal veel strenger geworden. Marokkaans-Nederlandse meisjes die in hun vaderland met een Marokkaanse man huwen, hebben niet meer het recht om hem mee te nemen naar Nederland. Gevolg: het meisje verhuist (tijdelijk) naar België waar haar man wél welkom is in het kader van de gezinshereniging. Na een tijdje nemen ze weer de wijk naar Nederland, want de man mag er met zijn Belgische papieren verblijven..."

Rechter herkent woorden van Antwerpse procureur-generaal in de praktijk

De rechtbanken worden wel geconfronteerd met duizenden dossiers van fraude.

Analyse

Aanleiding 

De kettingmail 'sjoemelende migranten' ontstond in 2011 na de mercuriale van procureur-generaal Yves Liégeois en advocaat-generaal Piet Van den Bon op het Antwerpse Arbeidshof. Een ‘mercuriale’ is een redevoering die wordt gehouden bij de opening van het gerechtelijk jaar. Vanuit hun ervaringsdomein deden Dhr. Liégeois en Van den Bon een aantal uitspraken over het migratiebeleid van destijds. Zo gaven ze kritiek op het misbruik van de sociale zekerheid en op situaties waarin het asielstatuut wordt gebruikt om recht op sociale zekerheid te verkrijgen. 

Oorsprong 

Factcheck.vlaanderen kon de oorsprong van deze kettingmail achterhalen. De kettingmail baseert zich duidelijk op een krantenartikel ‘’Best of’ van sjoemelende migranten’. Dat artikel verscheen op 3 september 2011 op pagina 5 van Het Laatste Nieuws, en werd geschreven door Masschelin José, gerechtsjournalist bij die krant.

De tekst van dit artikel werd op de allerlaatste zin na volledig overgenomen in de kettingmail. Maar waar er in het artikel staat “Niet alle asielzoekers mogen over dezelfde kam geschoren worden, maar de rechtbanken worden wel geconfronteerd met duizenden dossiers van fraude” werd dat in de kettingmail beperkt tot “De rechtbanken worden wel geconfronteerd met duizenden dossiers van fraude”.

Een eenzijdige, tendentieuze vertaling 

Vanuit zijn mandaat als procureur-generaal wou Yves Liégeois in zijn mercuriale de regering wijzen op hiaten in de wetgeving en op de problemen die hieruit voortvloeiden. Wanneer je de volledige tekst van de kettingmail leest, zal je echter vaststellen dat de kettingmail de uitspraken volledig uit de context haalt. Dat resulteert in een zeer tendentieuze boodschap: een eenzijdig betoog tegen de aanwezigheid van buitenlanders en asielzoekers in België.

In de kettingmail worden de afsluitende woorden van de advocaten-generaal bijvoorbeeld niet hernomen, terwijl ze een veel genuanceerder beeld geven van de intentie van de spreker: 

“De multiculturele samenleving is een bron van rijkdom … de ware weg naar de toekomst van de mens. De ontginning van die rijkdom is een aangelegenheid waar de politiek dringend werk moet van maken aangezien het fenomeen een heel ander beleid vraagt.”

Wat schuilt er achter de inhoud?

De kettingmail probeert de boodschap te verspreiden dat buitenlanders en asielzoekers alleen naar België komen om (onwettig) te profiteren van ons sociaal systeem. Zo geeft de mail een zeer eenzijdig en onnauwkeurig beeld van de complexe realiteit die achter asielaanvragen en redenen voor migratie schuil gaat. Bovendien verdraait de kettingmail bewust de laatste zin in van het artikel waarop het zich baseert (zie 'oorsprong' hierboven), waardoor een zeer eenzijdig en onnauwkeurig beeld van de complexe realiteit wordt weergegeven. 

Om deze boodschap te ondersteunen, baseert de kettingmail zich op verschillende zogenaamde ‘waargebeurde verhalen’. De exacte waarheid van deze verhalen valt moeilijk te achterhalen, aangezien er nergens feitelijke informatie wordt meegegeven zoals namen, data, … Door aan het begin van de e-mail de indruk te wekken dat het verhaal zich baseert op uitspraken van iemand met aanzien, zoals procureur-generaal Yves Liégeois, hoopt de kettingmail aan legitimiteit te winnen.

Uiteraard zijn misbruiken van de sociale zekerheid en frauduleuze praktijken niet goed te keuren. Maar het vertekenend en sterk veralgemenend discours van de e-mail draagt op geen enkele manier bij tot een sereen en gefundeerd debat over de uitdagingen die het beleid hieromtrent met zich mee brengt.

Conclusie

In het licht van de bovenstaande analyse, raadt Unia aan om deze kettingmail niet door te sturen. 

Krijg je de mail toegestuurd? Stuur deze analyse dan naar de afzender. Laat hem of haar ook weten dat je zulke mails niet wilt ontvangen.

Gediscrimineerd of getuige van discriminatie?

Meld het!