Nieuwe video: ‘Hoe werkt discriminatie’?

29 april 2019
Actiedomein: Alle domeinen
Discriminatiegrond: Alle gronden

Welke stappen leidden tot discriminatie? Dat is wat Unia wil tonen in een nieuwe video.

Stereotype ideeën

Iedereen heeft er, en dat is normaal.

Een stereotype, dat is een vastgeroest idee dat we hebben van iemand of van een groep personen.

Stereotypes kunnen positief of negatief zijn. Maar opgelet: ze komen zelden overeen met de realiteit!

  • Voorbeelden: Afrikanen zijn goede dansers, Nederlanders zijn gierig, Duitsers zijn harde werkers, …

Vooroordelen

Stereotypes kunnen leiden tot vooroordelen.

Vooroordelen kleuren onze blik: als we een persoon negatief inschatten, zullen we ons waarschijnlijk ook negatief gedragen.

  • Voorbeeld: als je iemand tegenkomt in de straat die bedelt, zou je vanuit je vooroordelen kunnen denken dat het een profiteur, alcoholicus of luierik is.

We beoordelen iemand dus zonder dat we die kennen, en baseren ons daarvoor op het beeld dat we hebben van een groep.

Discriminatie

Stereotypen en vooroordelen kunnen leiden tot discriminatie.

Discriminatie is wanneer je iemand anders behandelt of zelfs uitsluit, enkel en alleen omdat die persoon anders is.

  • Voorbeeld: een werkgever weigert om iemand van 54 jaar aan te nemen, omdat hij/zij denkt dat die niet mee is met nieuwe technologieën, weinig flexibel is of een fragile gezondheid heeft.

Die werkgever discrimineert.

  • Waarom? Omdat de werkgever de sollicitant niet gelijk behandelt als de andere kandidaten. De kandidaat wordt uitgesloten enkel en alleen omwille van de leeftijd, niet de competenties.

De video van Unia nodigt uit om een stap terug te zetten en vooroordelen te deconstrueren.
Waarom? Om discriminatie te vermijden, want dat is door de Antidiscriminatiewet verboden.

Vergelijkbare artikels

1 maart 2022

Waarom het belangrijk is dat gelijkheidsorganen naar de rechtbank kunnen stappen

De Vlaamse regering kiest voor een gelijkheidsorgaan met geschillenkamer die niet-bindende oordelen zal vellen als basis voor het nieuwe Vlaamse Mensenrechteninstituut (VMRI). Ze haalt daarvoor de inspiratie bij de werking van het Nederlandse College voor de Rechten van de Mens. Daarbij vergeet ze echter de juridische bijstand aan melders die naar de Geschillenkamer of eventueel later de rechtbank willen stappen. Dat betekent een achteruitgang van de bescherming die vandaag bestaat in België en die ook in Nederland gegarandeerd wordt door de gemeentelijke antidiscriminatiebureaus.